Rada Polityki Pieniężnej obcina stopy
W listopadzie RPP zdecydowała się na obniżenie stóp procentowych o 0,25 pkt proc. Ale to nie koniec! W najbliższym czasie możemy spodziewać się cięcia nawet o 0,5 pkt proc.
Jest to niewątpliwie podążenie za działaniami innych banków centralnych w Europie. Cytując Gazetę Wyborczą: „Europejski Bank Centralny (EBC) obciął stopy o 0,75 pkt proc., a Bank Anglii o cały punkt procentowy. Jednak rekordową obniżkę zafundował Bank Szwecji - aż o 1,75 pkt proc.”
Tego typu działalność ma „rozruszać wpadające w recesję gospodarki”. Czy to dobry manewr? Czy zachęcanie ludzi do brania kredytów naprawdę może polepszyć sytuację?
Przyjrzyjmy się raz jeszcze dzisiejszemu systemowi bankowemu. Jak opisywaliśmy w starych artykułach z serii „Wokół kryzysu” (1, 2, 3), ekspansja kredytowa w większości przyczynia się do inflacji oraz cyklu koniunkturalnego. Dzieje się tak za sprawą systemu rezerw cząstkowych, w którym banki są częściowo wypłacalne i mogą udzielać kredytów przewyższających oszczędności (ekspansja kredytowa).
Skutki powyższego Murray Rothbard opisał następująco: „Podstawowy model cyklu koniunkturalnego staje się jasny: ekspansja kredytu bankowego podnosi ceny i tworzy pozory boomu gospodarczego, ale jest to boom oparty na ukrytym, oszukańczym podatku, nałożonym na późniejszych posiadaczy pieniędzy. Im większa inflacja, tym mniej bezpieczne są banki i tym bardziej prawdopodobne, że spadek ilości udzielanych kredytów doprowadzi do likwidacji inwestycji, bankructw i deflacji (spadku) cen.”1)
Tak więc, zachęcenie ludzi do zaciągnięcia kredytów jeszcze bardziej rozkręci tą całą machinę i stworzy pozorny boom, nieuchronnie kończący się recesją. Czyli, krótko mówiąc, świat nadal będzie nawiedzany przez cykle koniunkturalne. Czy to można nazwać ratunkiem? 
~~DISCUSSION~~