Karl Hess (1923 - 1994) - jeden z współtwórców anarchokapitalizmu, dziennikarz, autor kilkunastu książek w tym „Mostly on the Edge”, „Dear America”, „Community Technology” i „Capitalism for Kids” oraz dziesiątek przemówień dla „wszystkich najważniejszych Republikanów połowy XX wieku” - Richarda Nixona, Dwighta Eisenhowera, Geralda Forda i Barrego Goldwatera, który określał go mianem współczesnego Szekspira. To właśnie z przemówienia z napisanego dla tego ostatniego pochodzi słynne zdanie - „Ekstremizm w obronie wolności nie jest występkiem. Umiarkowanie w dążeniu do sprawiedliwości nie jest cnotą”. W 1964 porzucił Partię Republikańską, wraz z Murrayem N. Rothbardem przystąpił do Students for a Democratic Society i rozpoczął aktywną działalność przeciwko wojnie wietnamskiej, segregacji rasowej (był jednym z nielicznych Białych przyjętych do Czarnych Panter - radykalnego ugrupowania murzyńskiego walczącego o równouprawnienie Czarnych) i przymusowemu opodatkowaniu. Gdy IRS - amerykański urząd skarbowy - skonfiskował mu za niepłacenie podatków majątek i zajął mu na poczet zaległości fiskalnych przyszłe zarobki, nauczył się spawać i zatrudnił się w jednej z waszyngtońskich firm w zamian za żywność i miejsce do spania. Obok pracy „zarobkowej” wykonywał też artystyczne rzeźby, z których część trafiła w ręce wytrawnych kolekcjonerów. W 1969 roku opublikował w Playboyu artykuł „The Death of Politics” uważany za jeden z najważniejszych manifestów libertariańskich, który jak żaden inny przyczynił się do powstania współczesnego ruchu wolnościowego. W połowie lat 70-tych przeprowadził się wraz z żoną z Waszyngtonu do Zachodniej Wirginii, gdzie zbudował samowystarczalny energetycznie dom i zaangażował się w programy dobroczynne. Pomagając biednym, pracując z dziećmi z murzyńskich gett zyskał sobie uznanie lokalnej społeczności, tym samym zrealizował wszystkie swoje życiowe plany - „być dobrym przyjacielem, kochankiem, sąsiadem”. W 1992 roku, mimo poważnej choroby serca zgodził się wystartować z listy Libertarian Party na stanowisko gubernatora Zachodniej Wirginii. Spytany przez jednego z dziennikarzy, co zrobi jeśli rzeczywiście zostanie wybrany na to stanowisko (co z powodu problemów z dopuszczeniem do wyborów, wydawało się niemożliwe) odpowiedział - „Zażądam ponownego przeliczenia głosów!”. Tuż po kampanii przeszedł kilka poważnych operacji, po których rozpoczął pracę nad autobiografią „Mostly on the Edge”. Historia jego życia została też uwieczniona w filmie dokumentalnym „Karl Hess: Toward Liberty”, który zdobył w 1981 roku dwa Oskary, w tym za najlepszy dokument.

Kapitalizm dla dzieci, czyli jak stać się panem własnego losu